Gajenje, sakupljanje, upotreba

ZELJASTE BILJKE SA TANINIMA

IMELA
Viscum album
L.

Familija: Loranthaceae

Narodna imena: amelje, imela, bela imela, omela, himela, hmelina, hrastova imela

Imela (Viscum album L.)

Imela je žbun koji kao poluparazit živi na raznim drvenastim biljkama, lišćarima i četinarima (jabuka, topola, lipa, bagrem, bor) tj. vrstama iz familije Rosaceae i Salicaceae

Botaničke osobine

Imela je zimzelen veoma razgranat grm, visok do 1 m, sa žutozelenim, drvenastim, dihotomo razgranatim stabljikama. Listovi su lancetastog oblika, zaobljenog vrha, po obodu celi, sedeći i naspramno raspoređeni. Po površini su goli, kožasti, žutozelene boje. Muški i ženski cvetovi su odvojeni i skupljeni u prividno štitaste cvasti od 3 – 5 cvetova, na vrhovima mladih grana. Ženski cvetovi su sitniji. Imela cveta od februara do maja. Plod je bela bobica, ispunjena lepljivom masom i sadrži 1 – 3 semenke, srcastog oblika.

Plod je bela bobica ispunjena lepljivom masom

Hemijski sastav i upotreba

Imela sadrži alkaloid viskontin, flavonske heterozide, vosak, sluz, biogene amine (holin, acetilholin), polisaharide i dr. Utvrđeno je da hemijski sastav i lekovitost zavise od domaćina na kome imela parazitira, tako da je imela koja parazitira na jabuci i jeli otrovnija od one sa topole. Najbolja je imela sakupljena sa kruške. Imela se upotrebljava kod hipertenzije, tj. povišenog krvnog pritiska, kod kardijalne astme i arterioskleroze. Daje se sama ili u kombinaciji sa drugim lekovima sličnog dejstva. Koristi se za poboljšanje cirkulacije krvi kao i povećanje odbrambene sposobnosti organizma. Zbog jakog i neujednačenog dejstva, imela se može koristiti samo pod nadzorom lekara. U industriji se koristi za ekstrakciju viskotoksina i lektina. U Nemačkoj služi za izradu raznih preparata, od koji se neki daju samo na lekarski recept. Imela još nije potpuno ispitana.

Imela kao poluparazit živi na raznim drvenastim biljkama

Sakupljanje

  • Kao droga koristi se list i mlade grane (Visci alba folium et herba) koje se sakupljaju preko cele godine, najbolje zimi (novembar i decembar) i u rano proleće (mart).
  • Suši se u tankom sloju u sušari na temperaturi 50°C.
  • Čuva se na suvom mestu zaštićena od svetlosti i vlage, dobro upakovana.

Preuzeto iz monografije LEKOVITO BILJE
Gajenje, sakupljanje, upotreba
Autor: prof. dr Jan KIŠGECI
Izdavač: „Partenon“, Beograd, 2002.